CHP'de kongre takviminin üç aşağı beş yukarı belirlenmesiyle, bazı isimler mevcut durumlarını korumak ve güncelleştirmek (!) için mutad oyunlarına başladı. Öyle ki bunların bir kısmı artık son kozlarını oynuyor. Çünkü, kendilerine emir-komuta zinciriyle bağlı olanların bile gözlerini boyayamaz hale geldiler.
O mutad yöntemler arasında, karşıt veya rakip gördüklerine yönelik her tür saldırı ve karalama başta geliyor. Bunu da genellikle medyayı(!) kullanarak yapıyorlar. Yazılan ve  konuşulanların doğru olması da gerekmiyor, toplumun genelindeki yaygın düşünce tembelliğini, kabadayıca ve çokça da ajitasyonla tetiklesin yetiyor... Ülkenin şu andaki genel tablosuna ne kadar da uyumlu değil mi..? 
Önceki gün piyasada yeni gördüğüm bir gazetede, “Böyle Parti Olur Mu? başlıklı bir haber vardı. Sayfanın eteğinde 5 sütuna açılmış...
Haberin kapladığı alanın solunda; “İl Başkanı Ciravoğlu ve milletvekilleri çaresizlik içinde izliyor” deyip, üçünün ayrı ayrı resimlerini koymuş. Haber alanının sağında Arif Kuday'ın basın toplantısında çekilmiş, aralarında benim de olduğum 6 CHP'li meclis üyesini birlikte gösteren fotoğraf var.
Tam orta sütunda ise, altında odunlar yanan bir kazan ve içinde ağlamaklı bir Hamdi Sedefçi sureti. Sedefçi'nin yüzünde, hakikaten kazanın içine düşmüş, haşlanmak üzere olan bir insanın çektiği acı ifade var.
Anlamasam, sayın Sedefçi'nin bu yazı için, özel poz verdiğini sanacağım. Ama, belli ki bu ifadeyi taşıyan bir Sedefçi portresi bulabilmek adına epey bir arşiv taraması yapılmış...! E, gazetecilik de bu, uygun habere uygun fotoğraf (!)...
Yazının amacı, daha giriş cümlesinden belli. “Cumhuriyet Halk Partisi Edirne il yönetimi ilçe kongrelerine hazırlanırken...” diye başlıyor. Sayfadaki kompozisyona bakıldığında, Sedefçi'yi ateşe atan 6 meclis üyesi, çaresizlik içinde seyreden de il başkanı ve milletvekilleri... Güzel bir kurmaca, yani Sedefçi dışında herkes kaka... Ama bazıları diğerlerinden daha da kaka...
Tabi bu kurmacanının aslının böyle olmadığını en iyi CHP'liler biliyor.
....Biz yine bu mutad yazıya dönelim...
Haber gibi başlayıp yorum gibi devam ediyor. CHP'lilerin, Sedefçi ile ona ters düşen meclis üyeleri arasında, birliği sağlayamayan il başkanı ve vekillere ateş püskürdüğünden dem vuruluyor.
Yine bu kimliği meçhul CHP'liler, bir sürü laftan ve demokrasi dersinden sonra, maalesef büyükçe bir demokrasi kazası yapıyorlar (!) Sedefçi'nin muhalif gördüklerini parti aleyhine çalışmak, CHP'yi toplum önünde küçük düşürmekle suçlayarak, partiden atılmaları istemiyle, kalemi kırıyorlar. (Daha önce malum bazı gazeteci arkadaşlar da ne hikmetse, bu meclis üyelerinin istifasını istemiş ve demokrasi tarihimizdeki mümtaz yerlerini almıştı...)
AKP'nin demokrasi anlayışına sahip, çok çok demokrat bu CHP'lilerin var olup olmadığını, varsa kimler olduklarını, bu yazıdan maalesef öğrenemiyoruz...
Son paragraf da yazının asıl amacını müjdeleyen o ilk paragrafı, adeta tamamlıyor.  
Daraağacına asılan 6 meclis üyesinin (Arif Kuday, Recep Ali Akın, Metin Mercan, Gönül Uyanıktır, Ömer Gezginerler, Ahmet Öngün, Namık Kemal Döleneken) yanısıra, eski milletvekilleri Nejat Gencan ve Rasim Çakır ile Gürkan Güneser'in de bu hücreyi (!) destekledikleri tahminine yer veriliyor. Bilgin Paçarız'ın ise ismi geçmiyor...        
Siyasete hiç bulaşmayan bile bu yazıdan şunu anlar :
Bu kurgu, CHP'nin ilkeleri, sosyal demokrat felsefe ve belediyecilik anlayışı ile örtüşmeyen kararlarda; uyarıları kaale alınmadığı, hatta görüşleri bile dinlenmediği için muhalefetten başka yolları kalmayan insanların ipini çekme girişimidir. Ayrıca da uyduruk bir tahminle, olası rakip ve muhalif birkaç ismi de bu dosyanın içine tıkarak hepsinden birden toptan kurtulma denemesidir. Ama ne bu girişim ne de bu tahmin inandırıcı olamadığı gibi, hatta daha da kötüsü komiktir.
Ama daha da komiği, aynı haberin içinde, görüşlerini açıklayan (hayali) partililerin, bu kurgunun, 'mağdurum da mağdurum' diyen tarafına çaktırmadan en büyük tokadı atmasıdır. Hakikaten bu tokadı, yazar nasıl da kıyamadan attırmıştır, hala anlamış değilim...
Bu yazıyı hazırlayan arkadaş, keşke gidip de muhalif partillerle konuşmasaydı(!). Baksanıza konuşan partililer diyorlar ki; “CHP adına çok üzülüyoruz. Halkımıza iktidar sözü veriyoruz, ancak onlara güven veremiyoruz.”
İşte meselenin özü de bu...!
Halka güven vermek...
Halkın sizi sevmesi, size bayılması değil, size güvenmesi önemli... Güvensiz sevgi olur mu, güvenirse zaten sevecektir.  Güvensiz; olsa olsa korku olur bunun adı, çekinme olur, ya da tavuğu feda edip kaz beklemek olur. Oysa hiçbir CHP'linin bir diğerinden korkmaması, ona güvenip, fikir, inanç ve sevgi birliği içinde omuz omuza yürümesi gerekmez mi?
Peki, şu anda bu yazıda taraf gösterilenler arasında (ki hepsi CHP'lidir ve iyi kötü birer görev paylaşmıştır) birbirine güven var mıdır? İşte bu sorunun yanıtı, önümüze düşen takkemizdir.
Önce kendi aramızdaki bu güven ve sevgiyi sağlamak adına, CHP'li ve Sosyal Demokrat olmanın gereğini yerine getirmeye, hata yapanları uyarıp ilkeli davranmaya davet ediyoruz.
Tüm çabamız, 'güven' sağlamak, CHP'nin kuyusunu kazmak değil.
CHP'ye yakışmayan unsurların yakışır hale gelmesini, kırılan kolu yen içinde saklayıp kangren yapmayı değil, bir an önce  doktora götürüp tedavi ettirmeyi, alçıya aldırıp iyileştirmeyi istiyoruz...
Bırakın toplumu kandıran 'kırk haramilerin' kırık kolları yenlerinin içinde kalsın, biz onlardan değiliz...
Gelelim,”Böyle parti olur mu?” meselesine. 
İyi soru da, soranlar acaba nasıl bir parti istiyor...?  Bu da bir başka soru...
Ve sanırım başka bir yazının konusu...