ANASAYFA
11 Temmuz 2020 Cumartesi
Açılış Sayfam Yap!
Sık Kullanılanlara Ekle
Matbaa Hizmetleri
Künye
Reklam
İletişim
Siyaset
Ekonomi
Sağlık
Spor
Kültür-Sanat
Güncel
Röportaj
Resmi İlan
Yazarlar
E-Gazete
Video Galeri
Gülseven OKALANER / Not Defterim
Annem -13-
Yayın Tarihi: 28 Aralık 2017 Perşembe, 07:35
16 Punto 18 Punto 20 Punto 24 Punto

Ailede aklına geleni doğru bildiğini çekincesiz söyleyen kişi bendim. Annem ve babamla sohbet ederken olayı tartışmaya vardırma pahasına doğrularda diretir annemi biraz üzerdim. Bu tartışmaları engellemek hep evin büyüğü Gönül ablama düşerdi. “Yapma böyle,  sonra hasta oluyorlar. Siz evlerine gidiyorsunuz ben üzülüyor ve uğraşıyorum” derdi. Ama ben illa doğru bildiklerimde diretirdim. Artık ikisine de kıyamıyorum ama şimdi biraz geç galiba…
Gülay ablamın Almanya'dan kesin dönüş yaptıktan sonra Gönül ablamın evine çok yakın oturması daha sık görüşmelerini sağladı. Ben 2003 yılında gazetede yazı yazmaya başlamıştım. Annemin benimle ne kadar gurur duyduğunu hatırlıyorum. Yattığı yerden ablamın eve getirdiği gazeteleri okur ve bana övgüler yağdırırdı. 
Bu dönemde annemin doktora gitmeleri sıklaşmıştı. Bazen Gülay, bazen Gönül ablam, bazen de her ikisi birden giderdi. Gülay ablamın evinin anneme yakın olması nedeniyle doktor işlerinin çoğunu o üstlenmişti. Yıllar geçtikçe annem yürümekte zorlanmaya başladı. Sadece yemek yemek için mutfağa, bazen kahve içmek için balkona çıkar, bir misafir geldiğinde de onların yanında olmak için salona gelirdi. 
Diğer zamanlarda genelde yatıyordu. Annem yattıkça ben ona, “Anne sen biz etrafında olalım diye yatıyorsun ama hayatı kaçırıyorsun haberin olsun” diyordum.  Her seferinde onun da bana cevabı, “Sen çok bilme” olurdu.  O naif anlayışlı sevecen kadın biraz kaprisli biraz hırçın mı olmuştu diye düşünürdüm. Benimle olan ilişkisi dışında neler yaşadığına bizzat tanık olduğum için onu hep hoş gördüm bu seçimlerinde. Bastırılmış duyguların dışa vurulmuş olduğunu düşünür ve faturayı sohbet arasında hep babama keserdim. O da bana sert çıkışırdı ama bilirdim ki babam geçmişi çok iyi okuyan biriydi ve birkaç dakika sonra da bana haklılığımı teslim ederdi zaten.


Yıllarla beraber ben ve eşim emekli olmuştuk ve yılın büyük bir bölümünü Edirne dışında, yazlık evimizde geçirmeye başlamıştık. Bu durum annemin hiç işine gelmiyor, sitem üstüne sitem ediyordu. Haklıydı da, çünkü bazen onları aramadığım oluyordu ve annem buna alışık değildi. Namazını oturduğu yerden kılmaya başlamıştı. Koltuktan kalkıp yatağına uzanıyordu. Zaten aradığımda  ya namazda ya da uykuda olurdu. Biz de uyandırmaya kıyamaz ve görüşmeyi daha sonraya ertelerdik. İşten eve yorgun gelen ablam da çoğu zaman aradığımı söylemeyi unuturdu. Sonraki gün annemin sitem bombardımanına maruz kalırdım.


Deniz evinde yaşamak benim ailemden ve çok sevdiğim Edirne'den uzaklaşmama neden olmuştu. Ben artık eşimi orada bırakıp bir haftalığına ailemle vakit geçirmek için Edirne'ye geliyordum. O zamanlar annemin yüzü güller açıyordu adeta. Zamanımın çoğunu annemle geçirir, akşam olunca arkadaşlarımla ve Edirne'yle hasret giderirdim. Gönül ablam annem ve babama değişiklik olsun diye bir deniz evi alınca, evden hatta yataktan bile çıkmak istemeyen annem Mayıs ayından itibaren bu eve gönüllü gitmeye başladı. Bizim bahçeli evimizi de çok sevmişti, bende kalmayı da seviyordu. Ablam deniz evinde temizlik yaparken O da bende kalırdı.
(SÜRECEK) 

Gönder Yorum Yap Yazdır Facebook Twitter FriendFeed Google
  ÇOK OKUNANLAR
  GÜNÜN GAZETE MANŞETLERİ
Akşam Gazetesi Birgün Gazetesi Bugün Gazetesi Cumhuriyet Gazetesi
Dünya Gazetesi Fanatik Gazetesi Fotomac Gazetesi Gunes Gazetesi
Haberturk Gazetesi Hurriyet Gazetesi Milli Gazete Milliyet Gazetesi
Posta Gazetesi Radikal Gazetesi Sabah Gazetesi Sozcu Gazetesi
Star Gazetesi Takvim Gazetesi Taraf Gazetesi Türkiye Gazetesi
Vatan Gazetesi Vakit Gazetesi Yenisafak Gazetesi
Yeni Hudut Gazetecilik ve Matbaacılık San. ve Tic. Ltd. Şti
Babademirtaş Mah. Üç Şerefeli Camii Arkası No:7 EDİRNE