Meriç eskiden bu kadar sıklıkla taşmazdı.
Ülke rejimindeki askeri müdahaleler gibi Meriç'in rejimi de hemen hemen 10 yılda bir Edirne'ye darbeyi indirirdi.
Ne var ki, 2 bin'li yıllardan itibaren Meriç'te işler değişti.
Nehir 2006'dan bu yana Edirne'ye her yıl darbe üzerine darbe indirdi.
**
“Kapalı kutu” Bulgaristan'a 1989'daki demokrasiye geçişin ardından ilk giden gazetecilerden biriyim.
Üstüne üstlük, Türkler'in yoğun olarak yaşadığı Kırcaali bölgesine izinsiz girdiğim gerekçesiyle o yıl sınır dışı bile edildim.
Ne var ki, daha sonra Bulgaristan'ın Edirne Başkonsolosu Kiril Momçilov ve eşi Lili ile birlikte aynı bölgeye bu kez elimi - kolumu sallayarak gittim.
Başkonsolos Momçilov beni Kırcaali'de konuk ederken, şehrin tepesinde kurulu Kırcaali Barajı'nı da gezdirdi.
O gün dev barajın içinde gemilerin yüzdüğünü görünce gözlerime inanamadım.
**
Türkiye'nin çeltik ambarı Edirne'de hemen bir yıl sonra müthiş bir kuraklık başgösterdi.
Meriç ve kollarında gram su kalmadı.
Edirne merkezden İpsala ovasına kadar onbinlerce dekar çeltik ekili alan susuzluktan kavrulmaya başladı.
Tehlike çok büyüktü.
Hemen Kırcaali'ye ama bu kez tek başıma gittim.
Aynı barajı görüntüledikten sonra İpsala'ya da giderek bu kez yanan çeltik tarlalarını fotoğrafladım.
Haber hazırdı.
Milliyet Gazetesi, 27 Temmuz 1993 tarihli sayısında bu çelişkiyi manşetinden şu başlıkla tüm dünyaya duyurdu:
“Nehrimizi çaldılar.”
**
Haberde özetle şunlar yer alıyordu:
“Meriç Nehri üzerinde dev barajlar kuran Bulgarlar, depoladıkları sularla ülkenin güneyinde iç denizler oluşturdu. Gürül gürül akan Meriç'in sularında yaz mevsimin tadını çıkaran Bulgarlar, ürünlerini suya doyuruyor, tatil yapıyor, balık üretiyor.
Bulgaristan Meriç Nehri üzerinde insafsızca su tutmaya başlayınca nehir Türkiye tarafında ve 180 kilometrelik Türk-Yunan sınırında kurudu. Edirne civarında debisi 15 metrekübe kadar düşen nehir, denize döküldüğü yerde adeta tamamen buharlaştı. Meriç'in kuruması nedeniyle bereketli İpsala Ovası çöle dönüştü. Enez, Meriç, İpsala ilçeleri ile yüzlerce yerleşim birimi susuzluktan kıvranıyor. Nehrin kuruması sonucu deniz Saros körfezi'nden 34 kilometre içeriye girdi. Tuzlu su çeltik ürününü yakıyor. Ölü balık ve midyeler nehir yatağını doldurdu...”
**
Haber böyle.
Bu haberle Ankara'nın gözü açıldı.
10 gün bile geçmeden iki ülke heyetleri Bulgaristan'ın Kapitan Andreevo Sınır Kapısı'nda bir araya geldi.
Meriç'e 40 milyon metreküp su bırakılması konusunda anlaşmaya varıldı.
Bunun üzerine Bulgarlar 16 Ağustos'tan itibaren Tunca Nehri üzerinde kurulu Jrebçovo Barajı'ndan su bırakmaya başladı.
Bugün debisi bin 500'lere yaklaşan Meriç'in debisi bırakılan suyla o gün ancak 20 metrekübe ulaşabilmişti.
Sonuçta, bu kadar küçük rakam bile 'Aşağı İpsala Ovası'nda kuraklık tehlikesinin canına bir nebze de olsa yetmişti.
**
1989'dan bu yana geçen süre ile birlikte Edirne'deki köprülerin altından geçen sular gibi neler geldi, neler geçti.
1'i Özal, 1'i Akbulut, 1'i Demirel, 3'ü Çiller, 3'ü Yılmaz, 1'i Erbakan, 2'si Ecevit, 1'i Gül ve 3'ü de Erdoğan tarafından olmak üzere tam 16 hükümet kuruldu.
Edirne'de Ünal Erkan, Necati Bilican, Koru Engin, Mehmet Canseven, Fahri Yücel, Nusret Miroğlu, Mustafa Büyük ve Gökhan Sözer olmak üzere 8 vali görev yaptı.
Her felakette onca lider, onca bakan gelip-gitti.
Ama değişen bir şey olmadı.
“Cek-cak”lar hep lafta kaldı...
Meriç'teki 4,5 milyon Euro'luk projenin bile 'hiç' olduğu anlaşıldı...
**
Son felaket Edirne'yi teğet geçti.
Ne var ki, bu kez Bulgaristan'ı vurdu.
Komşudaki durum bununla da kalmadı...
'Baraj kapakları' ile istediği gibi oynayan zihniyete bu son taşkın bir nevi 'kapak' oldu!