ANASAYFA
06 Haziran 2020 Cumartesi
Açılış Sayfam Yap!
Sık Kullanılanlara Ekle
Matbaa Hizmetleri
Künye
Reklam
İletişim
Siyaset
Ekonomi
Sağlık
Spor
Kültür-Sanat
Güncel
Röportaj
Resmi İlan
Yazarlar
E-Gazete
Video Galeri
Erdal AKAS / KONUKLARINIZIN SESİ
KONUKLARINIZIN SESİ 255
Yayın Tarihi: 08 Ocak 2020 Çarşamba, 06:04
16 Punto 18 Punto 20 Punto 24 Punto

          Suhomlinski ve Neşe Okulu:

          Birkaç gün sonra Galya Mihailenko bir ağaçkakan getirdi. Babası onu ormanda bulmuş. Yırtıcı bir kuş onu yaralamış olmalı. Kanatları cansız sarkıyor. Sırtında kanlar yapışmış. Ağaçkakanı da tarla kuşunun yanına koyduk. Ağaçkakanın ne yediğini kimse bilmiyordu. Belki de küçük böcekler? Onları nerede arayacaktık, ağaç kabuklarının altında mı?

          “Ama ben biliyorum.” Kolya Arçipov atıldı. “O yalnız böcek ve sinek yemez, söğüt tomurcuklarını, ot tohumlarını da yer. Ben gördüm…” Duraksadı, sanırım utandı. Daha önce ağaçkakan avlamış olmalı.

          “Bir ağaçkakanın nasıl beslendiğini bildiğine göre ona yem sağlamayı sen üstlenmelisin. Nasıl acı ile bize baktığını görüyorsun…” Kolya kuşa yem getirmeyi hiç aksatmadı. Daha önceleri içinde böyle küçücük bir canlıya acıma hissi hiç duymamış olmalı. Onu mutlu kılan yaptığı işin arkadaşlarınca beğeni ile karşılanmasıydı. “Bakın Kolya kuşların ne ile beslendiğini iyi biliyor.” Olumlu hisler bencillikle de başlayabilir. Bu sorun değil, olumlu eylemler yavaş yavaş yüreği canlandırır. Yine de Kolya’nın yüreğini canlandırmak kolay bir iş olmamalı. Galya Mihailenko’nun ağaçkakanı getirmesinden birkaç gün önce çocuklar bana Kolya’nın bir kedi yavrusuna eziyet ettiğini anlattı. Onu iple bir ağaca bağlamış, kedi yavrusu ipin çevresinde sıçrıyor ve acı ile miyavlıyormuş. Bu tür eğlenceler nasıl olur da bir insana özellikle de bir çocuğa mutluluk verir? Böyle bir insan iyi ve kötü üzere nasıl bir tasarıma sahip? Erkek çocukların şu soruya verdiği birçok yanıtı anımsıyorum. “Nasıl bir insan olmak istersin? Güçlü, cesur, kahraman, akıllı, yaratıcı, korkusuz, … Ama hiçbir çocuk şunu demiyor. İyi. Neden cesaret ve kahramanlık yanında iyilik söylenmez? Neden erkek çocuklar iyi olmaktan bir tür utanır?” Bazı bazı başka soruları da düşündüm. Neden kızların yürekleri iyiliğe, erkek çocuklarınkinden daha açık? Neden erkek çocuklarında iyiliğe kızlarınkinden daha az rastlanır? Yoksa yalnızca görüntüde mi böyle? Hayır gerçekte bu. Kızlar daha iyilik sever, merhametli, şefkatli. Çünkü yüreklerinde bunun farkında olmasalar bile bir gün anne olacakları hissi gelişmekte. Yeni yaşamların yaratıcısı olmaktan çok önce onlarda yaşam için kaygılanma hissi oluşmakta. İyiliğin kaynağı, yaratıcılıkta, yaşamı ve güzelliği olumlamada.

          Kolya Rastşenko’nun küçük bir papağan getirdiği sabah küçükler için bir bayram oldu. Bu kuş da bir nedenle uçamıyordu. Kolya onu hayvan ağılının yanındaki çalılıkta bulmuştu. Çocuklar kuşun güzel, renkli tüylerinden gözlerini alamıyordu. Sabahları kuş dinlenme evinde (odalarındaki o köşeyi böyle adlandırdılar) buluşuyor, ertesi gün tekrar buluşmak üzere ayrılıyorduk…

                                                                                                                                   Sağlıcakla,

 

             

 

Gönder Yorum Yap Yazdır Facebook Twitter FriendFeed Google
  ÇOK OKUNANLAR
  GÜNÜN GAZETE MANŞETLERİ
Akşam Gazetesi Birgün Gazetesi Bugün Gazetesi Cumhuriyet Gazetesi
Dünya Gazetesi Fanatik Gazetesi Fotomac Gazetesi Gunes Gazetesi
Haberturk Gazetesi Hurriyet Gazetesi Milli Gazete Milliyet Gazetesi
Posta Gazetesi Radikal Gazetesi Sabah Gazetesi Sozcu Gazetesi
Star Gazetesi Takvim Gazetesi Taraf Gazetesi Türkiye Gazetesi
Vatan Gazetesi Vakit Gazetesi Yenisafak Gazetesi
Yeni Hudut Gazetecilik ve Matbaacılık San. ve Tic. Ltd. Şti
Babademirtaş Mah. Üç Şerefeli Camii Arkası No:7 EDİRNE