ANASAYFA
18 Mayıs 2022 Çarşamba
Açılış Sayfam Yap!
Sık Kullanılanlara Ekle
Matbaa Hizmetleri
Künye
Reklam
İletişim
Siyaset
Ekonomi
Sağlık
Spor
Kültür-Sanat
Güncel
Röportaj
Resmi İlan
Yazarlar
E-Gazete
Video Galeri
İsmail DEMİRAY / SALI YAZILARI - ismaildemiray1964@gmail.com 05352588107
ARABACI CEMALİ
Yayın Tarihi: 06 Temmuz 2021 Salı, 06:16
16 Punto 18 Punto 20 Punto 24 Punto

Fanfan s-Sokak’taki son günümüzde evimizin eşyalarını kapımızın önünde Cemali agamızın arabasına taşıyoruz. En son elinde radyosuyla çıkan babam söyleniyordu TRT kurumuna yayınlarını sekiz saate indireceklermiş diye.

Yola çıktığımızda geceden beri durmadan yağan yağmur ve 1971 yılının Şubat ayının soğuk havası da eklenince evimizin taşınması tam bir işkenceye dönüşüyordu. 

Ben ve babam arabanın peşinde gidiyorduk, düşen dökülen olursa arkadan toplamak için. Benim gözüm sabahları davul niyetine çaldığım ipli tenekede. Mahalle benden yılmıştı sabahın köründe boynumda davul niyetine asılı bir teneke çalıp durmuştuk aylarca. Annem o zaman daha bir yaşında olan kız kardeşimi kucağına almış, büyük kardeşimin de elinden tutmuş hızla giden arabaya yetişmeye çalışıyordu. Cemali agam arabanın önünde, atın burnunun altından tutmuş arabayı yedeğinde sürüklüyordu.

Araba yedeğinde şiddetli yağmura karşın kısa yolda Cemali Kapu evine yaklaşırken düşünceli gözüküyordu. 15 yıl önce karısı Ayşe ile evlendiklerinde 4 yıl süren askerliğinden yeni gelmişti. 4 yaşında öksüz kalmış çocuk yaşta ailesinin bütün yükünü omuzlamış. Vaysal’da sığırtmaçlık, köy koruculuğu yapmış. Evlendiğinden iki yıl sonra tek kızları Emine’yi de yanlarına alarak Edirne’nin yolunu tutmuşlar.Önce yağhanede çalışmış, geçici olarak DSİ’de çalışarak sigortalı olmuş. Sonraki yıllarda emekli olmak için arabacılık yaparak sigortasını tamamlar. Emekli olduktan sonra bile uzun yıllar devam etmişti arabacılık mesleğine.

Kıyık’ta Bulgar Kilisesi sokağının altında sola dönünce Kız Türbe Sokak’ta 17 numaralı evin önünde durduğumuzda yola çıkalı daha 5 dakika kadar olmuşsa da üstümüz ıslandığı gibi arabadaki eşyalarımızda su içinde taşınıverdik tek odaya kısa zamanda.

Fanfan Çeşme deki evimizden ev sahibimizin acele isteği üzerine taşınınca iki odalı ortasında bir sofa olan evinin bir odasını bize vermişti Cemali agam ve eşi Ayşe ablam. Kendilerinde iki kızan, bizde üç kızan toplamda 9 kişi bir evi paylaştık 6 ay boyunca. 5 kızanın yaramazlıkları, bitmeyen acıkmaları, çamaşırlarıyla iki odanın ortasında küçücük sofada anam ve Ayşe ablam kardeşmiş gibi geçindiler. Cemali agam sabahın köründe tek atlı talikasını koşar akşam karanlığına kadar meşin ceketi sırtında ekmeğinin peşindeydi. Babam gece yarısı kiremit fabrikasındaki işine bisikletiyle gider bazen 12, bazen 16 saat çalışarak yorgun bir şekilde gelirdi evine.

Gündüzlerimiz ev ile Fevzi Paşa İlkokulu arasında geçer, arada Kilise’nin oraya da gider, ama bahçesine giremezdik büyük duvarları ve demirden kilitli kapısı yüzünden. Kilisenin bahçesindeki tek katlı evde birkaç tane kızı olan bir ailenin oturduğunu anımsıyorum. Okuldan geldikten sonra yeni sütten kesilen küçük kardeşimi oyalamak için sokakta saatlerce gezdirirdim elinden tutarak.

İlkbahar geldiğinde Cemali agamın talikaya bineriz iki hane doğru bağlığa. Kendi bağı olmadığı için Alipaşa’da dükkanları olanlardan kiraladığı bağlarda aylarca çalışırlardı Ayşe ablamla birlikte. Geceleri yağhanede çalışan Cemali agam sabahları Ayşe ablamı da alarak her gün bağları çapalamaya giderlerdi. Sabah erken kalkan Ayşe ablam kardeşi marangoz Mestan’ın getirdiği talaşlarla bir sini kartalaç yapar birkaç tanesini anama bırakarak sabahın köründe giderlerdi bağlara doğru. Mevsiminde kazılması, çapalanması gerekiyordu. Arada anemide yevmiye ile çapaya götürürler, anam giderken beni ve kardeşlerimi de yanına alır bağlıkta günümüz bir şölen havasında geçerdi. Öğlen oldu mu yemek yiyecek düz yer olmadığı için yere konulan el bezinden sofrada oturacak yer bulamamıştım ben bir türlü. Sofranın etrafında dönüp duruyorum. Aç kalacağım 7 yaşındayım daha, homurdanmama dayanamayan Cemali agam büyük bir taşın etrafını toprakla doldurarak benim oturacağım kadar bir yer yapmıştı sevecen bakışlarıyla.

6 ay birlikte yaşadık Cemali agamların evinde. Daha sonra yine Kıyık’ta babamın kiraladığı bahçeli bir eve taşındık bir yıllığına. Sonrasında zaten Kıyık mezarlığının hemen altından aldığımız arsanın içindeki ağırı bir ay içinde babamın ustalığı sayesinde eve çevirerek 10 yıl da orada sürdürdük yaşamımızı.

Ayşe ablam uzun yıllar önce ölmesine karşın Cemali agam bir hafta önce son yolculuğuna uğurlandığında 95 yaşındaydı. Yılbaşından sonra yanında kaldığı kızı Emine ablanın evinin önünde kendisiyle karşılaşmış sohbet etmiştik. Bağlıkta bana yaptığı taştan oturağı anımsattığımda gülüşmüştük. Öleceği son güne kadar hafızası yerinde, çevresine iyilik yapmaya çalışan, tüm tanıdıklarının durumunu merak eden dünya iyisi bir insandı Cemali agam.

Nurlar içinde uyusun.

 

 

 

Gönder Yorum Yap Yazdır Facebook Twitter FriendFeed Google
  ÇOK OKUNANLAR
Elveda Rumeli!
Pilav bahane, buluşmak şahane!
‘Ediwood içimde ukde!’
'Fahri Hemşehri'ye veda yemeği
Edirne Lisesi 165 yaşında
Oltalar ödül için yarıştı!
EDOSK'tan tarihi gezi
EDİRNE ve BİSİKLET -8-
Yeşilay hafta sonunu Süloğlu'na ayırdı
EDİRNE ve BİSİKLET -8-1-
  GÜNÜN GAZETE MANŞETLERİ
Akşam Gazetesi Birgün Gazetesi Bugün Gazetesi Cumhuriyet Gazetesi
Dünya Gazetesi Fanatik Gazetesi Fotomac Gazetesi Gunes Gazetesi
Haberturk Gazetesi Hurriyet Gazetesi Milli Gazete Milliyet Gazetesi
Posta Gazetesi Radikal Gazetesi Sabah Gazetesi Sozcu Gazetesi
Star Gazetesi Takvim Gazetesi Taraf Gazetesi Türkiye Gazetesi
Vatan Gazetesi Vakit Gazetesi Yenisafak Gazetesi
Yeni Hudut Gazetecilik ve Matbaacılık San. ve Tic. Ltd. Şti
Babademirtaş Mah. Üç Şerefeli Camii Arkası No:7 EDİRNE
Özel Okullar, Özel Okul Fiyatları

Marküteri Parke